|
Dodatkowo, przed cerkwią stała dzwonnica, pełniąca także funkcję bramy.
Pewną ciekawostką najstarszych cerkwi było niewystępowanie okien od strony
północnej, z której według tradycji przychodziły złe moce.
Cerkiew
budowano najczęściej z drewna. Na nizinach, tam zwłaszcza gdzie przeważały
lasy liściaste używano dębu, lipy, buka i topoli. W
rejonach górskich i podgórskich modrzewia, sosny, świerka lub jodły. W
miarę posiadanych możliwości wykorzystywano jak największe bale drzewa, co
znacznie skracało czas budowy. Cerkwie miały konstrukcję zrębową, która
polegała na kładzeniu na siebie kolejno poszczególnych bali i łączeniu ich
ze sobą zamkami - nacięciami na narożach.
Fundamenty cerkwi były wykonane z kamienia. Świątynie kryto ręcznie
struganym gontem, który pokrywał jej dach i drewniane
podcienia czyli (soboty).
|
