Jednym z najciekawszych zabytków architektonicznych tego regionu są cerkwie, rozsiane po całym terenie dawnej ziemi sanockiej. Są one pozostałością po dawnych mieszkańcach tej ziemi- Bojkach, Łemkach, Ukraińcach. Ludność ta wyznania prawosławnego lub greckokatolickiego wznosiła przepiękne świątynie - cerkwie. Różnią się one od siebie, w zależności od miejsca i czasu powstania. Spotkać można "tradycyjne" trójdzielne, drewniane cerkiewki, jak i całkowicie murowane z jedną baniastą kopułą.
         Pierwsze cerkwie powstały na początku XVI w. Świątynie te, budowane były najczęściej po kilkunastu albo i kilkudziesięciu latach od założenia wsi, w momencie, gdy mieszkańcy byli w stanie przeznaczyć wystarczającą ilość pieniędzy na jej budowę.
    Cerkwie charakteryzowały się trójdzielną konstrukcją. Zazwyczaj składały się z wieży, przez którą wchodziło się do nawy oraz z prezbiterium, czyli miejsca za carskimi wrotami. Sklepienie nawy głównej zwykle wyobraża sklepienie niebieskie. Kopuła zaś symbolizuje jedność wszystkich zgromadzonych i ich obejmowanie przez bożą łaskę. Kopuły zewnętrznie symbolizowały:

---  

---  

---  

         Nawę od prezbiterium (światłyszcze) oddziela ikonostas, który zasłania przed oczyma ludzi to co dla  nich  powinno  być  niewidoczne.   Wierni  mogą  tylko  spoglądać  na postaci  świętych

1 2  3

następna >>>